हाम्रो पात्रो विज्ञापन
कला साहित्य

लघुकथाः हट् घोडा हट्

लघुकथाः हट् घोडा हट्

मध्यजवानीमा आफ्नो घर, परिवार, जाहान अनि यौवनका उत्साह, उमङ्ग छाडेर पैसा कमाउन खाडी पसेको पदम अहिले घर फर्किएको छ । कर्मथलोको प्रचण्ड ताप, शारीरिक परिश्रम अनि एक्लोपन केही समय उतै बिसाएर आएको छ ऊ । 

 

श्रीमती र छोरोलाई लामो समयपछि भेट्दा उसले गर्ल्याम्म  अंगालोमा कस्छ । आँखामा आँशु टिल्पिलिन्छन् । तर उसले ती आँशु डिलबाट खस्न दिँदैन ।

 

छोरोलाई विदेशबाट ल्याइदिएको काठको घोडा जोडिदिन्छ । निष्प्राण घोडामा निश्चल बालखको क्रिडाले ज्यान भरिए झै भएको छ । छोरो तुफानी वेगमा ‘हट् घोडा हट्’ भन्दै घोडा दौडाइरहेको छ । बालसुलभ त्यो चञ्चलता देखेर पदम गद्गद् हुन्छ ।

 

उसको मनमा छोरो तेजिलो र चलाख भइदियोस् भन्ने चाहना छ । आफूले जति दुःख गर्नु परे पनि छोरोलाई राम्रो शिक्षादिक्षा दिनु पर्छ भन्ने कुरामा पदम सजग छ । राम्रो शिक्षाले नै छोराको उज्ज्वल भविष्य निश्चित हुन सक्छ भन्ने ठान्दछ ।
  

यो समयले गाउँलाई चुनावले छोपेको पनि छ । चुनावी नाराहरुले ‘अब साँच्चै देश बन्ने भयो’ भनेर सबैतिर उत्साह देखिन्छ । पदमको गाउँमा पनि विभिन्न पार्टीका नेता कार्यकर्ताहरु पनि हुँल बाँधेर भोट माग्न पसेका छन् । 

 

धेरै अघिदेखिका परिचित एक नेता पदमसँग चुनावमा सहयोगको याचना गर्दै भेट्न आउँछन् । उनले भोटसँगै आफ्ना विगतका वाचाहरु पूरा गर्न नसकेको प्रष्टिकरण पनि दिन्छन् । वाचाहरु लामा थिए, प्रष्टिकरण पनि लामै छन् । ती नेताले आफूले फेरि भोट पाउनु पर्ने मत जाहेर गर्छन् । उनले आफूसँग गाउँको विकास गर्ने स्मार्ट योजना रहेको सुनाउँछन् ।  

 

पदमलाई पनि उनले अब रोजगारीका लागि विदेश जाने दिन अन्त्य हुने र गाउँमै रोजगारीको अवसर प्राप्त हुने उनले आश्वासन दिन्छन् । त्यसो हुँन सक्दा पदमले आफ्नी जहान र बालख छोरो छाडेर खाडी जान पर्थेन । 

 

नेताजीको भाषणको प्रभाव पदममा पर्छ । ऊ पनि तिनै नेताको समूहमा सामेल हुन्छ । गाउँभर नेताजीका लागि भोट माग्दै हिँड्छ । चुनावको प्रचार सकिन्छ । मतदान पनि सकिएर मतगणना हुँदा तिनै नेता विजयी पनि हुन्छन् । आफूले भोट मागिदिएको नेता विजयी हुँदा पदमको मनमा पनि एकखालको आशा पलाउछ । सम्भवतः अब विदेशिनु पर्ने दिन अन्त्य भएको सोचर उ यति धेरै प्रफूल्लित छ । 

 

छुट्टिका दिनहरु सकिदै थिए । पदम कर्मथलो फर्किने तयारीमा थियो । एक दिन प्रदेशको राजधानी माग्दै यातायात बन्द भएको खबर उसले सुन्यो । अर्को दिन कुरो बुझ्न बेसी झर्‍यो । अखबारहरु पढ्यो । यातायात बन्दका खबरमात्रै अखबारमा थिएनन् । भ्रष्टहरु थुनामुक्त भएका, मन्त्रीहरु भोगविलासमा लिप्त भएका, राज्यको ढुकुटीमा लुट मच्चिएको, दलहरुबीच वैमनश्यता बढेको, अपूरो संविधानका कारण सरकार गठनमा बाधा उत्पन्न भएको जस्ता पनि खबरहरुले पत्रपत्रिका भरिएका थिए ।

 

बस चल्ने कुनै छनक उसले पाएन । तर जानु थियो फेरि पनि विदेश नै । समस्या सुनाउन र सहयोगको याचनासहित उ तिनै नेताकहाँ पुग्छ, जो केही महिनाअघि पदमसँग सहयोगको याचना लिएर उपस्थित भएका थिए । नेताजीले केही उपाय निकाल्ने आश्वासन दिन्छन् । दिन सजिलो–आश्वासनपछि नेताको अत्तोपते हुँदैन । केही सीप नलागेपछि पदमले एक एम्बुलेन्स चालकलाई मोटो रकम तिरेर तराईसम्म पुग्ने र त्यहाँबाट काठमाडौं पुग्ने बन्दोवस्त मिलाएर घर फर्किन्छ । 

 

मनमा अनेक शंका, अन्यौल र अवरोध खेप्दै ऊ विदेश उड्ने अघिल्लो साँझ काठमाडौं पुग्छ । रात छिप्पिदै जान्छ । तर ऊ निदाउन सक्दैन । बिहानपख झमक्क के भएको थियो, सूर्यदेवको प्रकाशको तापले ऊ ब्यूँझिन्छ । 

 

कचपिल्टिएको निद्रा लिएर जहाज चढ्छ ।  मनमा चिसो अनुभूति हुने तर तातो ‘रव’ बिनाको अरबमा फेरि आइपुग्छ । 

 

कम्पनीको सानो कोठामा आफ्नो भारी मन र भारी सुटकेस बिसाउँछ । यति बेला पदमको तन मात्रै होइन मन पनि थकित छ । यस्तो यसअघि कहिले भएको थिएन । भित्ताको आड लाग्दै थचक्क भूँइमा बस्छ । अनि आफ्नो मोबाइलमा घरका स्मृतिहरु नियाल्न थाल्छ । फोटो, भिडियो एक एक हेर्दै जान्छ । यत्तिकैमा उसको मोबाइलमा उसैले खिचेको एक भिडियो प्ले हुन्छ । 

 

भिडियो हेरेर ऊ अचानक ग्वा ग्वा रुन थाल्छ । हम्मेसी डिल कटेर नझर्ने उसका आँशु बहकिँदै छातीसम्म भिजाउन आइपुग्छन् ।

 

भिडियोमा उसको छोरो त्यही तूफानी वेगमा खुसी छचल्क्याउँदै भनिरहेको छ– ‘हट् घोडा हट्’ ।

 

हालः कार्डिफ, यु.के. 

मनाेज गाैतम हट् घाेडा हट्