कला साहित्य

गजल: जिन्दगी सकियो भने मुग्लानमा

मङ्गलबार, १९ पुष २०७३ गते मा प्रकाशित

Madhav-Paudel-1

 
जिउँदो मान्छेको वास्ता हुदैन मरेपछी अबिर माला लाशमा हुन्छ घमण्ड के गर्नु एकदिन यो देहको खरानी बगरमा धुवाँ आकाशमा हुन्छ । पसिनासंग पैसा साट्दा-साट्दै जिन्दगी सकियो भने मुग्लानमा जरुर मुग्लानीको शरीर रातो रिबन बेरेको काठकाे बाकसमा हुन्छ । समाज यस्तै छ संस्कार यस्तै छ बाँचुन्जेल अवगुण मात्रै भेटिन्छन मान्छेहरुका मरेपछि त न मान्छे रहन्छ मान्छेहरु माझ, न अवगुण कसैको पासमा हुन्छ । यता बालक रुन्छ भोकले उता मान्छेहरु मूर्तिलाई दूध पिलाउँछ्न भन्नुस त ! अझै यसरी कहिले सम्म हाम्रो समाज अन्धविश्वासमा हुन्छ । आउनुस समाजको भलाई आफन्तको खुशीको लागि केही गरौँ अब जबसम्म यो देह एक थोपा रगत र एक मुठ्ठि स्वासमा हुन्छ ।
माधब पौडेल  बाँसगढि न .ग.पा. ८ बर्दिया (हाल कतार)